Víkingar mættu með kassann úti í leikinn. Mættu þeim dönsku aggressívt og voru óhræddir við að halda í boltann. Sem kom þeim dönsku á óvart. Víkingar fengu urmul af færum og hefðu hæglega getað skorað fleiri mörk en þrjú. Þá reyndust hornspyrnur Gylfa Þórs gulls ígildi þar sem fyrstu tvö mörk Víkings voru úr slíkum. Gestirnir ógnuðu lítið en þegar það kom til var Pálmi Rafn með allt á hreinu í marki Víkinga. Ótrúlegt en satt, þá var þetta sanngjarn sigur Víkings.

Það hlýtur að vera annað mark Víkings, þegar Oliver Ekroth stangaði boltann inn. Þá kviknaði trúin fyrir alvöru á að Víkingar gætu lagt ellefufalda danska meistara að velli.

Víkingar eru komnir í afar góða stöðu fyrir seinni leikinn, fara með 3-0 forystu á Bröndby Stadium.

Frederik Birk, þjálfari Bröndby, á þetta skilið ekki einungis fyrir úrslitin gegn Víkingi, þó svo hann hafi tapað með lið sem metið er á um það bil átta sinnum meira en andstæðingurinn. Nokkru eftir leikinn, reyndi undirritaður að hafa uppi á Birk til að fá stutt viðtal, sem reyndist hægara sagt en gert. Eftir nokkra leit fannst þjálfarinn í miðju spjalli við einhvern í teymi Bröndby. Hann afþakkaði beiðnina um viðtal með skæting og sagði, með hinum aðlaðandi danska hreim: „No, I’m finished now,“ og yrti ekki meir á mig. Aftur reyni ég að nálgast hann, þá í von bara um örfá orð. En viðbrögðin takmörkuð, ekki nema einhverjar hreytingar sem ég fékk til baka. Eftir örlitla stund, létt sleginn yfir dónaskap þess danska, stóð ég enn á sama stað og fékk enn ákveðnari svör, nú með ýktari hreim: „We’re still talking, please go!“ Lengi lifi danski hrokinn!

Tyrkirnir með allt í teskeið í dag, ekkert hægt að setja út á þá.