Tilfinningar? Þreyta? Taktískar breytingar þjálfara? Sambland af því öllu? Ómögulegt að gefa sér eitt eða annað sem ástæðu. Stóra atriðið er að bæði lið buðu upp á opin og skemmtilegan leik áhorfs pg skildu allt eftir á vellinum, Úr varð tilfinningaríkur dagur fyrir heimamenn sem glöddust yfir því að sjá líf í bænum sínum. Gleði sem gestirnir í Grafarvogi tóku fullan þátt í.

Dagurinn i heild telst atvikið. Fréttaritari mætti snemma á Stakkavíkurvöllinn til þess að drekka í sig stemminguna fyrir leik. Bros skein á hverju andliti heimamanna og faðmlög og kossar flugu um allt. Það var eitthvað fallegt við að sjá bæjarbúa koma saman á þessum degi í sínum heimabæ til að styðja sitt lið. Vallarþulur Grindvíkinga var líka með puttann á púlsinum og lék þekkt lag Monty Python Always look on the bright side of life er liðin gengu til vallar. Þetta er lítil varða á þeirri vegferð sem uppbygging Grindavíkur verður í framtíðinni og eflaust margir sem telja það draumóra að bæjarfélagið jafni sig á næstu árum enda verkefnið ærið og kostnaðurinn verður mikill. Vonin lifir þó í brjóstum Grindvíkinga sem það vita.... Að draumar geta ræst.

Bæði lið sæka sitt fyrsta stig og sitja í 9. og 10. .sæti deildarinnar með 1 stig.

Mér finnst erfitt að tala um vondan dag hjá nokkrum manni eftir svona dag. Auðvelda leiðin er því valin og er Hilmar Elís Hilmarsson sá sem þann titil fær. Fyrir það eitt að láta reka sig af velli.

Jöfnunarmark Grindvíkinga er að mínum dómi ekki löglegt og klárt brot á markverði Fjölnis á sér stað. Það er stóra atriðið í leiknum sem mér finnst Jóhann klikka á. Hvort Reynir Haraldsson átti að líta gult eða rautt fyrir brot á Ármanni Inga í fyrri hálfleik er mun meira vafaatriði fyrir mér og hallast ég frekar að því að ákvörðun Jóhanns hafi verið rétt þar. Annars ágætur leikur hjá Jóhanni og hans teymi í leik þar sem tilfinningar spiluðu stóra rullu.