Kannski má segja að úrslitin hafi að einhverju leiti verið tilviljanakennd. Leiknismenn náðu að klára sín færi en Njarðvík fékk fjölda tækifæra til að setja fleiri mörk í leikinn, en mikill vindur sem stóð þvert á völlinn gerði þetta svolítið tilviljanakennt, hvar boltinn endaði. Stundum var hraðinn á boltanum með vindi það mikill að ökumaður hefði verið sviptur á staðnum fyrir að keyra svona hratt.

Stóra atvikið í leiknum sem allir eru að tala um er vítaspyrnan sem kom Leikni í 0-2 í fyrri hálfleik. Vítaspyrnudómurinn var reyndar svo fjarri því að vera rangur því í raun hefði mátt flauta víti á tvö atvik, hendi í teignum og brot á Robert Quental sekúndu síðar. Það var hinsvegar framkvæmd spyrnunnar hjá Daníel Finns Matthíassyni. Hann rann þegar hann spyrnti boltanum, sparkar því í hinn fótinn á sér, þaðan tekur hann sveig upp í stöngina og er að rúlla yfir marklínuna þegar Robert Blakala markvörður blakar honum út. Spyrnumaður má ekki snerta boltann eftir að hann hefur spyrnt svo í raun hefði átt að dæma aukaspyrnu á Leikni.

Úrslitin voru risastór fyrir bæði lið í kvöld. Leiknir tryggði sér sæti í umspili um sæti í Bestu-deildinni. Lið sem beið afhroð lengi framan af móti, sneri genginu svo við og nær svo þessum árangri þegar tvær umferðir eru eftir. Fyrir Njarðvík eru úrslitin svo mikil vonbrigði því þeir eru í bullandi fallbaráttu, með 23 stig eins og þrjú önnur lið, þar af eitt í fallsæti, þegar tvær umferðir eru eftir.

Það pirrar mig smá að það þurfi að velja að spila leikinn í þeim aðstæðum sem voru í Njarðvík í dag. Alla vikuna var búist við fyrstu haustlægðinni á föstudeginum og fram í helgina. KSÍ bauð félögunum í byrjun vikunnar að finna aðra leiktíma. Þannig voru Fjölnir-Afturelding og Þróttur-Grindavík í þessari deild, auk tveggja leikja í Bestu-deild kvenna spilaðir við príma aðstæður á fimmtudaginn. Tvö lið sem segjast vilja spila fótbolta eiga aldrei að enda með þá niðurstöðu að best sé að spila bara í haustlægðinni, það er vitað að það verður ekki skemmtilegt fyrir neinn. Hrós samt á þá áhorfendur sem klæddu sig vel og lögðu leið sína á völlinn.

Vendipunkturinn í leiknum er vítaspyrnan þar sem allt dómarateymið er með augun á sínum stað. Þegar Daníel Finns spyrnir boltanum í hinn fótinn á sér og þaðan endar hann í stönginni og líklega fyrir innan marklínu.. Af þríeykinu er það Gunnar Freyr dómari sem á bara að sjá þetta atvik og hefur í raun enga afsökun fyrir að gera það ekki. Jakub Róg línuvörður á að horfa á marklínuna og hann úrskurðar að boltinn hafi farið inn. Hann er í langbestri stöðu allra á vellinum til að meta það og því hlýtur sú ákvörðun að vera rétt. Dýrkeypt atvik fyrir leikinn því þarna kemst Leiknir í 2-0 og allt bendir til þess að Gunnar Freyr hafi gert mistök með að horfa ekki á hvort spyrnan sé rétt framkvæmd.