Upphitun fyrir ítalska - Fyrri hluti: Hvað gera Albert Guðmunds og Mikael Egill?

AC Milan
Þið munið hrunið. Eftir að liðið hafði siglt lygnan sjó í öðru sæti deildarinnar framan af móti í fyrra og Max Allegri var kanóníseraður fyrir snilldar varnarleik liðsins hvellsprakk á öllum dekkjum undir lokin og fór svo að félagið missti af Meistaradeildarsæti. Viðbrögðin létu ekki á sér standa og svo margir stjórnendur voru látnir taka pokann sinn að við lá að tilkynna þurfti hópuppsögnina til Vinnumálastofnunar. Max Allegri, Igli Tare og Giorgio Furlani voru allir reknir en sá eini sem eftir stóð var Zlatan Ibrahimovic í sínu óljósa ráðgjafahlutverki.

Eftir að reynt hafði verið að ráða Andoni Iraola, Unai Emery og Xavi, var ákveðið að gefa Ruben Amorim tækifærið. Portúgalinn er aðeins með eitt markmið fyrir komandi tímabil: að komast í Meistaradeildina þar sem AC Milan á heima.

Hópurinn er svipaður og í fyrra og byrjunarliðið ívið sterkara. Miðvörðurinn eftirsótti Gila var sóttur frá Lazio og Goncalo Ramos á að gera það sem Gimenez og Fullkrug gerðu ekki á síðasta tímabili, nefnilega að skora mörkin.

Á miðjunni eru þeir Adrien Rabiot og Luka Modric fyrstu kostir á meðan þeirra varaskeifur Samuele Ricci og Ruben Loftus Cheek hafa enn margt að sanna. Það sama má eiginlega segja um alla liðshlutana, byrjunarliðið er gott en hópurinn þunnur og spurning hversu vel það leggst í liðið að þurfa að spila Evrópudeildarleiki á fimmtudagskvöldum í vetur.

3-4-2-1 Maignan, Gila, Gabbia, Pavlovic; Saelemaekers, Modric, Rabiot, Moreira; Pulisic, Nkunku, Goncalo Ramos.

Atalanta
Eftir að Gian Piero Gasperini lét af störfum hjá Atalanta fyrir síðasta tímabil var ákveðið að reyna að halda í hans hápressuhugmyndafræði með því að ráða fyrrum lærisveina hans sem þjálfara. En hvorki Ivan Juric né Raffaele Palladino stóðust prófið og nú hefur verið ákveðið að taka stóra U-beygju með ráðningu Maurizio Sarris. Sarri gefur engan afslátt af sinni hugmyndafræði. Þriggja manna varnarlína, maður á mann varnarleikur og hápressa er fokin út í veður og vind og í staðin mun liðið spila 4-3-3. Þessi breyting er athyglisverð og spurningin er hvort leikmannahópurinn sé nægilega vel sniðinn fyrir svæðisvarnarleik og minni hápressu. Athyglisvert er að þeir bættu við sig danska miðverðinum Thomas Kristensen sem átti gott tímabil hjá Udinese í fyrra en hann hefur aldrei áður spilað í fjögurra manna varnarlínu á hæsta leveli. Búast má því við talsverðri ringulreið í varnarleik Atalanta á tímabilinu og eins gott að sóknarleikurinn verði þeim mun betri.

Liðinu hefur tekist að halda stærstu stjörnunum. Ederson skrifaði undir nýjan samning eftir að hann á dularfullan hátt féll á læknisskoðun hjá skottulæknum Manchester United. Gianluca Scamacca var mikið meiddur á síðasta tímabili en er nú aftur orðinn heill heilsu. Sarri vantar hins vegar sárlega kantmenn í liðið og líklegt að þeir bæti við sig auknum sóknarkrafti áður en flautað verður til leiks.

Atalanta tekur þátt í Conference League í ár. Aðeins eru liðin tvö ár frá því að liðið vann Europa League og Sarri hefur góða reynslu af bikarkeppnum. Besta von Atalanta á velgengni í ár er því kannski í Coppa Italia og Conference League.

4-3-3 Carnesecchi; Zappacosta, Kristensen, Scalvini, Bernasconi; Samardzic, Gaetano, Ederson; De Ketelaere, Scamacca, Raspadori.

Bologna
Bologna er búið að festa sig í sessi sem lið í efri helming deildarinnar eftir vel heppnaðar þjálfararáðningar undanfarin ár. Thiago Motta fór með liðið í Meistaradeildina og Vincenzo Italiano vann bikarinn með liðinu, fyrsta titil liðsins í áratugi. Það eru því miklar vonir bundnar við Domenico Tedesco sem var ráðinn í sumar eftir stutta dvöl hjá Fenerbahce. Tedesco er vinsæll meðal fyrrum leikmanna og þykir afar fær þrátt fyrir misjafnt gengi á sínum talsvert stutta þjálfaraferli. Hann er vanur að spila með þriggja manna varnarlínu en hjá Bologna mun hann stilla upp norsku miðvarðarpari í fjögurra manna varnarlínu.

Framherjinn spræki Santiago Castro er farinn en í hans stað er Artem Dovbyk kominn sem með hæð sinni og styrk gefur liðinu nýja vídd í sóknarleiknum sem hefðbundnari nía. Jonathan Rowe var orðaður við heimkomu til Englands í sumar en hann er enn leikmaður Bologna og mun spila á vinstri kantinum með Riccardo Orsolini á þeim hægri.

Stöðugleikinn í Bologna er mikill og litlar breytingar á milli ára gera að þeir verða að öllum líkindum áfram í efri helmingnum. En skortur á stórum fjárfestingum gerir að verkum að það er ólíklegt að þeir blandi sér í baráttu um Evrópusætin.

4-3-3 Skorupski; Zortea, Helland, Heggem, Miranda; Ferguson, Moro, Amondarain; Orsolini, Dovbyk, Rowe.

Cagliari
Sumrin á Sardiníu eru þekkt fyrir gott veður og bestu strendur Evrópu. En á meðan íbúar eyjunnar hafa flatmagað á strandbekkjum í sjávarþorpunum á borð við Alghero og Porto Rotondo, hefur allt logað stafnanna á milli hjá Cagliari. Stóra stjarna liðsins Sebastiano Esposito, stóri bróðir Francesco Pio Esposito hjá Inter, hefur gert allt sem hans valdi stendur til að yfirgefa liðið. Eftir frábært tímabil í fyrra þar sem hann sló loksins í gegn eftir að hafa lengi verið talinn mikið efni fannst honum að hann væri orðinn of stór fyrir Cagliari. Hann neitaði að mæta á æfingar og þegar hann loks mætti var það til að skila inn læknisvottorði um að hann væri að upplifa kulnun í starfi. Upp úr þessu hafa spunnist ýmsar samsæriskenningar. Meðal annars hafa forráðamenn félagsins verið sakaðir um að hafa beðið hann um að vera með vesen til að auðveldara væri að réttlæta sölu á honum. Ef þetta var allt saman leikþáttur verður að hrósa Esposito fyrir mikinn leiksigur.

Að öðru leyti hefur Cagliari hegðað sér nokkuð skynsamlega á markaðnum. Liðið hefur auðvitað misst Palestra sem var á láni í fyrra en í staðin hafa þeir sótt Daniele Maldini, Harry Winks(!), sóknarmanninn Kevin Carlos og Jacobo Fazzini. Þeir tveir síðarnefndu verða að eiga gott tímabil til þess að liðið nái aftur að forðast fall líkt og í fyrra. Fazzini er efnilegur miðjumaður sem náði sér ekki á strik í kaosinu hjá Fiorentina í fyrra, og varnarmenn deildarinnar skjálfa væntanlega ekki á beinunum þegar þeir sjá að Kevin Carlos skoraði 0 mörk fyrir Nice í 23 leikjum í fyrra. Annar leikmaður sem gaman verður að fylgjast með er ungi miðjumaðurinn Alessandro Romano sem lék frábærlega með Spezia í B-deildinni í fyrra en hann verður í hlutverki leikstjórnanda á miðjunni.

Þjálfarinn er gamla Cagliari goðsögnin Fabrizio Pisacane sem náði eftirtektarverðum árangri í fyrra en nú kemur í ljós úr hverju hann er gerður.

4-3-2-1 Caprile; Ze Pedro, Mina, Rodriguez, Obert; Adopo, Winks, Romano; Fazzini, Maldini; Kevin Carlos.

Como
Öskubuskusaga síðustu ára á Ítalíu er auðvitað Como og stóru fréttirnar eru þær að Fabregas er áfram þjálfari liðsins og ungstirnið Nico Paz mun áfram spila í tíunni eftir að hafa verið sterklega orðaður við endurkomu til Santiago Bernabeu. Í sumar hafa kannski ferðamenn í Como verið uppteknir við að drekka Aperol Spritz á uppsprengdu verði en á meðan hafa heimamenn verið uppteknir við allt annað. Í fyrsta lagi hafa verktakar unnið baki brotnu við að endurnýja Stadio Giuseppe Sinigaglia og búist er við að nýja stúkan verði tilbúin í október, með nýju og endurbættu VIP svæði fyrir Leonardo di Caprio, George Clooney og aðra fastagesti, og í öðru lagi hefur félagið reynt að bæta við sig uppöldum ítölskum leikmönnum. Ástæðan fyrir nýrri stúku og fleiri ítölskum leikmönnum er sú staðreynd að félagið leikur í Meistaradeild Evrópu á komandi tímabili og bæði völlurinn og leikmannahópurinn þurfa að uppfylla ítrustu kröfur UEFA þess efnis.

Mest spennandi kaupin í sumar eru hinn ungi ítalski sóknarmaður Mattia Liberali sem kemur á frjálsri sölu frá AC Milan. Liberali er unglingalandsliðsmaður sem átti frábært tímabil með Catanzaro í B-deildinni í fyrra og varð lykilmaður í Evrópumeistaraliði Ítalíu u-17 árið 2024. Forráðamenn AC Milan gerðu margt til að reyna að halda honum en á endanum heillaðist Liberali af Fabregas og því áhugaverða verkefni sem hann hefur byggt upp í túristabænum.

Annar ungur spennandi leikmaður er Króatinn Martin Baturina sem lék frábærlega með Como í fyrra og með Króatíu á EM í sumar. Þegar við þetta bætist að Como er að eltast við Moise Kean nú undir lok gluggans verður ekki annað sagt en að Como fari inn í tímabilið með eina mest spennandi framlínu Evrópu með Baturina, Nico Paz og Liberali fyrir aftan Kean.

Stóra spurningin fyrir Como verður breidd leikmannahópsins þar sem þetta er fyrsta tímabil þeirra í Evrópu og leikjaálagið mikið hjá liði sem spilar hápressufótbolta. Veðbankar hafa samt trú á liðinu og er liðið ásamt Roma talið næstlíklegast til að vinna titilinn á eftir Internazionale. En eitt er víst, að Evrópukvöld undir flóðljósunum á Stadio Giuseppe Sinigagla með snekkjurnar á Como vatninu í baksýn verður stórkostleg viðbót við Meistaradeildina.

4-2-3-1 Butez; Couto, Ramon, Chalobah, Kaiki; Perrone, Da Cunha; Diao, Nico Paz, Baturina; Douvikas.

Fiorentina
Hitinn á Ítalíu í sumar hefur kannski verið mikill en er þó ekkert í líkingu við það sem faxtækið í Viola Park hefur upplifað. Fabio Paratici nýr yfirmaður íþróttamála hjá félaginu hefur hrúgað inn dýrum leikmönnum og ljóst er að fjólubláa liðið frá Endurreisnarborginni ætlar sér ekki að lenda aftur í fallbaráttu. Varnarlínan sem var þeirra veikasti hlekkur í fyrra hefur verið endurreist frá grunni. Radu Dragusin var sóttur frá Tottenham og endurnýjar kynni sín við Albert Guðmundsson frá Genoa tímanum sínum. Einnig voru þeir Victor Valdepenas og Viery (skírður í höfuðið á Christian Vieri) sóttir frá annars vegar Real Madrid og Gremio og er þeim ætlað að stöðva markalekann. Á miðjuna sóttu þeir Arthur Atta sem ég setti í lið ársins á síðasta tímabili fyrir frammistöðu hans hjá Udinese og Christ Inao Oulai frá Trabzonspor. Öllu óþekktara nafn en hann er dýrustu kaup félagsins í sumar. Í sóknarlínuna fékk liðið svo hinn eftirsótta Franco Mastantuono á láni frá Real Madrid sem ætlað er að halda uppi stoltri hefð Argentínumanna hjá Flórensarfélaginu. Annar ungur sóknarmaður sem vert er að fylgjast með hjá Fiorentina er hinn 16 ára heimamaður Federico Croci sem hefur fengið mínútur á undirbúningstímabilinu. Croci varð Evrópumeistari u-17 ára með Ítalíu fyrr á árinu.

Á lokadögum gluggans er stóra spurningin hvort Moise Kean verði áfram en forráðamenn Como gera allt sem í þeirra valdi stendur til að klófesta hann. Fari hann verður félagið annars að treysta á Argentínumanninn Mateo Pellegrino sem kom frá Parma í sumar. Pellegrino er framherji af gamla skólanum, hávaxinn, sterkur og með þokkalegt markanef en líka viðskotaillur með beitta olnboga líkt og hann sé með stöðugt óveðurský hangandi yfir sér. Með öðrum orðum hefur hann allt til að verða cult-hetja meðal stuðningsmanna Fiorentina. Veikasta staða Fiorentina eins og staðan er í dag er vinstri bakvarðarstaðan en allt eins líklegt er að úr því verði bætt áður en glugginn lokast.

Þjálfarinn er einnig nýr, þjóðarhetjan Fabio Grosso tekur við eftir vel heppnað tímabil hjá Sassuolo. Grosso hefur lengi verið lýst sem næstu þjálfaravonarstjörnu Ítala en hann hefur náð góðum árangri með lið í B-deildinni í áraraðir. Hann vill spila nútímalegan 4-3-3, sóknarbolta sem krefst mikillar orku. Að öllu leyti spennandi kostur með kraftmikla viðveru sem leggur mikla áherslu á að gíra menn upp með „motivational quotes,“ ef marka má nýlega heimildaþætti sem ég sá um Sassuolo. Það er eins gott að peppræður hans nái til leikmanna Fiorentina því annað tímabil í röð í fallbaráttu kemur ekki til greina.

Í byrjun sumars áttu sérfræðingar erfitt með að sjá hvernig Albert Guðmundsson myndi passa inn í 4-3-3 leikkerfi Grossos. Talið var að félagið gæti hugsað sér að selja hann ef rétt tilboð bærist en nú þegar stutt er í mót er tónninn annar og líklegt að hann muni byrja tímabilið á vinstri kantinum, eða fyrir aftan framherjann í 4-3-2-1.

4-3-3 De Gea; Joao Mario, Dragusin, Viery, Valdepenas; Atta, Oulai, Ndour; Mastantuono, Kean, Guðmundsson.

Frosinone
Frosinone er félag sem hefur tvisvar sinnum komist upp í A-deildina á undanförnum áratug en í bæði skiptin fallið strax niður aftur. Í þetta sinn ætlar félagið að treysta á unga og efnilega leikmenn og þótt veðbankar vilji senda liðið rakleiðis aftur niður er öll ástæða til að fylgjast með ungum piltum stíga sín fyrstu skref í efstu deild. Framherjinn ungi Antonio Raimondo átti gott tímabil í fyrra og það sama verður sagt um kantmanninn Fares Ghedjemis sem hefur verið eftirsóttur af félögum á borð við Monaco, Celtic og Besiktas. Alessio Zerbin gefur liðinu enn meiri kraft framávið á meðan hinn bráðefnilegi og Matteo Cichella fær leikstjórnandahlutverkið á miðjunni aðeins tvítugur að aldri.

Sagan mun því líklegast endurtaka sig og fátt getur komið í veg fyrir að Frosinone leiki í B-deildinni aftur á næsta ári en vonandi sjá þeir um að skemmta okkur með ungu, óhræddu og spræku sóknarliði, kærkomin viðbót við varnarsinnaða A-deildartímabilið sem sáum í fyrra.

4-2-3-1 Palmisani; Amey, Akpoguma, Monterisi, Terzic; Masini, Grillitsch; Ghdjemis, Schmid, Zerbin; Raimondo.

Genoa
Töluverð bjartsýni ríkir í herbúðum Genoa þrátt fyrir brösulegt gengi á undirbúningstímabilinu. 10-1 tap gegn Bournemouth í æfingaleik gerir lítið til að styrkja sjálfstraustið en stuðningsmenn félagsins hafa mikla trú á Daniele De Rossi sem tók við liðinu á miðju síðasta tímabili og gerði frábæra hluti. Enn eitt árið eru ársmiðar Genoa að seljast upp og mætingin á Stadio Luigi Ferraris hefur verið til fyrirmyndar mörg ár í röð.

Varnarlínan var öflug í fyrra með Leo Östigaard og Johan Vasquez í fararbroddi sem báðir snúa aftur eftir eftirminnilegt heimsmeistaramót. Svo virðist sem Mikael Agli Ellertssyni sé ætlað hlutverk á miðjunni í ár við hlið Morten Frendrup og Tommaso Baldanzi, þar sem Mikael Egill og Frendrup sjá um vinnsluna og Baldanzi gegnir starfi skaparans. Brooke Norton-Cuffy átti flott tímabil í fyrra á hægri vængnum á meðan Lorenzo Colombo á að sjá um að skora mörkin.

Félagið hefur ekkert verið að missa sig á markaðnum, miðjumaðurinn Djobril Sow kemur frá Sevilla og Hamed Traore kemur frá Marseille í enn einni tilraun sinni til að ná ferli sínum aftur í gang eftir langvarandi meiðsli. En með góðan heimavöll, mikinn stuðning og spennandi þjálfara sem mikið er látið með, er vel útlit fyrir að liðið geti aftur forðast fallbaráttu.

3-5-2 Biljow; Marcandelli, Östigaard, Vasquez; Norton-Cuffey, Frendrup, Baldanzi, Ellertsson, Mitaj; Colombo, Vitinha.

Internazionale
Ríkjandi meistararnir eru aftur taldir sigurstranglegastir á komandi tímabili og það skal engan undra þegar félagsskiptaglugginn er skoðaður. Sem endranær hafa þeir sótt reynslumikinn varnarmann á frjálsri sölu, John Stones í þetta skiptið, sem mun skipa varnarlínuna ásamt Manuel Akanji, Yann Biseck, Benjamin Pavard og Alessandro Bastoni. Þar fyrir aftan hefur Yann Sommer yfirgefið félagið eftir óvenju slakt tímabil á meðan hinn ávallt vanmetni Ivan Provedel var sóttur frá þrotabúi Lazio. Á hægri vængnum hafa þeir misst eilífðarvélina Denzel Dumfries og þeir voru lengi í vandræðum með að fylla hans skarð. Marco Palestra hafnaði Inter og samdi við Chelsea, Anan Khalili féll á læknisskoðun en að lokum var það ólíkindatólið Djed Spence sem varð fyrir valinu eftir gott heimsmeistaramót og snýr þar með aftur til Ítalíu eftir skamma dvöl hjá Genoa fyrir þremur árum. Stoðsendingavélin Federico Di Marco verður á vinstri vængnum og mun þar reyna að bæta stoðsendingamet sitt frá því í fyrra þegar hann átti hvorki meira né minna en 18 stoðsendingar og skoraði 7 mörk. Síðustu tvö ár hafa þeir Nicolo Barella og Federico DiMarco oft verið gagnrýndir fyrir þreytu og litla ákefð í varnarleiknum og ég býst við að þeir muni njóta góðs af því að hafa fengið langt sumarfrí í ljósi þess að Ítalía missti af HM í sumar. Slíkt skal ekki vanmeta í knattspyrnuheimi þar sem ákefðin verður stöðugt hærri og leikirnir fleiri.

Miðjan er enn ógnarsterk. Aleksander Stankovic var keyptur frá Club Brugge, auðvitað sonur Internazionale goðsagnarinnar Dejan Stankovics og eftir samtöl mín við stuðningsmenn Inter í sumar þá virðast flestir binda miklar vonir við að Petar Sucic muni eiga stórkostlegt tímabil eftir eftirminnilegar frammistöður HM í sumar með Króatíu. Nicolo Barella, Hakan Calhanoglu og Piotr Zielinski eru þekktar stærðir.

Í framlínunni er breiddin góð og Francesco Pio Esposito er orðinn árinu eldri og getur vonandi keppt um byrjunarliðssæti við Marcus Thuram og Ange-Yoan Bonny. Markakóngur deildarinnar á síðasta ári Lautaro Martinez fullkomnar svo framlínuna með fyrirliðabandið og gullskóinn.

3-5-2 Provedel; Akanji, Stones, Bastoni; Spence, Barella, Calhanoglu, Sucic, DiMarco; Lautaro Martinez, Pio Esposito.

Juventus
Gamla daman er á leiðinni í enn eina mjaðmaskiptaaðgerðina eftir stórslysið á síðasta tímabili þegar Meistaradeildarsætið tapaðist á lokasprettinum. Markverðinum Guiglelmo Di Gregorio sem átti hrikalegt tímabil hefur verið skipt út fyrir Guiglelmo Vicario frá Tottenham sem er mikil bæting. Í varnarlínuna er Zeki Celik kominn frá Roma sem getur leyst fleiri stöður í 4-2-3-1 leikkerfinu sem Spalletti vill spila og Jhon Lucumi mun leika í miðverðinum ásamt Bremer sem vonandi helst meiðslalaus allt tímabilið.

Miðjan hefur verið afar óstöðug undanfarin ár en litlar breytingar er að finna þar. Svo virðist sem Douglas Luiz fái aftur tækifærið þar þrátt fyrir hörmulegar frammistöður á Ítalíu hingað til en í byrjunarliðinu verða þeir Manuel Locatelli og Kephren Thuram. Miklar breytingar hafa orðið á sóknarlínunni þar sem Louis Openda og Dusan Vlahovic hafa verið seldir og svo virðist sem Jonathan David fari sömu leið. Randal Kolo Muani er snúinn aftur til Juventus en hann átti flott tímabil fyrir þá svarthvítu fyrir tveimur árum og forráðamenn félagsins lögðu mikla áherslu á að fá hann aftur til félagsins.

Líklegast er það á köntunum sem helsta styrk Juventus er að finna. Kenan Yildiz og Francesco Conceicao lofa góðu og svo bætist við ungstirnið Kerim Alajbegovic frá Bayer Leverkusen sem svífur enn um á bleiku skýi eftir draumamarkið á heimsmeistaramótinu með Bosníu í sumar. Alajbegovic var eftirsóttur af mörgum félögum í sumar en spurningin er hvort hann sé nægilega tilbúinn fyrir þá pressu sem fylgir því að spila fyrir Juventus. Jeff Ekhator var einnig keyptur í framlínuna frá Genoa en þessi 19 ára piltur hefur sýnt góða takta fyrir klúbbinn frá hafnarborginni en hans stærsti veikleiki er markaskorun. Óheppilegur veikleiki ef maður ætlar að spila fyrir Juventus.

Heilt yfir er byrjunarliðið nokkuð vel skipað og undir stjórn Spallettis var fótboltinn á köflum afar fagur á að horfa á síðasta tímabili. Spalletti fær nú líka heilt undirbúningstímabil með liðinu eftir að hafa tekið við á miðju tímabili í fyrra. Stuðningsmennirnir eru hæfilega bjartsýnir, Meistaradeildarsæti ætti að vera innan seilingar ef litið er til sögunnar og þeirrar sigurhefðar sem býr innan veggja félagsins. En leikmannahópurinn er óreyndari en áður og þarf því lítið út af að bregða til þess að annað fíaskó tímabil verði raunin.

4-2-3-1 Vicario; Kalulu, Bremer, Lucumi, Cambiaso; Thuram, Locatelli; Conceicao, Alajbegovic, Yildiz; Kolo Muani.