Man Utd og Chelsea hafa áhuga á Adeyemi - Real Madrid horfir til Gvardiol - Liverpool vill Dumfries
   þri 19. maí 2026 10:00
Runólfur Trausti Þórhallsson
Úr þvi að vera brjálaðir yfir í rólegustu menn vallarins
Uhlsport
Það er hægt að gefa skilaboð án þess að froðufella í hvert skipti.
Það er hægt að gefa skilaboð án þess að froðufella í hvert skipti.
Mynd: EPA
Hermann Hreiðarsson hefði eflaust ekki þorað að rífa í Schmeichel á sínum tíma.
Hermann Hreiðarsson hefði eflaust ekki þorað að rífa í Schmeichel á sínum tíma.
Mynd: EPA
Ramsdale stoppaði stutt hjá Arsenal.
Ramsdale stoppaði stutt hjá Arsenal.
Mynd: EPA
Leikstíll Kahn virkaði á sínum tíma en myndi mögulega ekki gera það í dag.
Leikstíll Kahn virkaði á sínum tíma en myndi mögulega ekki gera það í dag.
Sú mýta að allir markmenn séu brjálaðir hefur lifað góðu lífi síðustu áratugina. Nú er hins vegar öldin önnur og segja má að dæmið hafi snúist nær algjörlega við.

Um aldamótin voru markverðir á borð við Oliver Kahn og Peter Schmeichel þeir sem allir vildu líkjast. Þeir tveir eiga það sameiginlegt að vera með gríðarlegt skap og sást það oftar en ekki á vellinum. Kahn reif í samherja jafnt sem mótherja á meðan Schmeichel tók það á sig að kasta áhorfenda sem ætlaði að hlaupa yfir völlinn aftur upp í stúku.

Þeir öskruðu eflaust oftar á varnarmenn sína en góðu hófi gegni. Það virðist þó hafa virkað þar sem þeir eru að flestra mati tveir af bestu markmönnum sögunnar. Aftur, nú er öldin önnur og margt breytt í fótboltaheiminum.

Þó bestu markverðir heims, og íþróttafólk almennt, sé með mikið skap þá virðast þau sem standa á milli stanganna rólegri en oft áður. Þau þurfa líka að vera það þar sem leikurinn hefur breyst gríðarlega á undanförnum árum.

Markvörður þarf að gera meira í dag en bara að verja boltann. Ábyrgð hans í uppspili er mun meira en oft áður, það kallar á meiri einbeitingu og rólegri týpu af leikmanni en sum okkar ólust upp við að sjá í marki.

David Raya hjá Arsenal er til að mynda einbeitingin uppmáluð leik eftir leik, eitthvað sem forveri hans Aaron Ramsdale gerði alls ekki. Svo hjálpar vissulega til að Raya er margfalt betri markvörður en Ramsdale.



Segja má að Sanne Lammens hjá Manchester United sé að gera slíkt hið sama. Forveri hans, André Onana, öskraði ef til vill ekki jafn mikið og Schmeichel eða Kahn. Hann gaf hins vegar of mörg mörk með skrítnum ákvörðunum sem mögulega má rekja til þess að undir pressu hélt hann ekki einbeitingu nægilega vel.

Hinn belgíski Lammens, sem er á sínu fyrsta tímabili á Englandi, virðist ekki vera í sömu vandræðum. Eflaust er fólk þarna úti sem finnst Belginn ekki nægilega áræðinn né ákveðinn enda orkan í kringum hann líkari endurskoðanda heldur en Schmeichel, sem gerði garðinn frægan hjá sama liði á síðustu öld.

Thibaut Courtois hjá Real Madríd er annað dæmi. Hann virkar gríðarlega yfirvegaður sama hvort um er að ræða úrslitaleik Meistaradeildar Evrópu eða útsláttarkeppni HM. Svona mætti halda áfram og áfram. Þegar bestu markverðir heims eru skoðaðir þá er í raun enginn nema Emiliano Martínez sem minnir á hetju fyrri ára. Hann er hins vegar meira í sálrænum hernaði og er þar af leiðandi ekki jafn ógnvekjandi og gömlu jálkarnir.

Mögulega hófst þetta allt með enn einum markverðinum sem spilaði fyrir Man United. Edwin van der Sar var auðvitað að detta í fertugt, eða svona hér um bil, þegar hann samdi við Rauðu djöflana árið 2005. Næstu ár átti hann eftir að sýna alheiminum hvernig yfirvegun, röð og regla væri rétta leiðin til að skara fram úr.

Er það orðin sú leið sem nær öll félög fara í dag. Öskurapinn sem öskrar bara til að öskra er horfinn á brott, í hans stað er kominn vel skipulagður endurskoðandi sem lætur í sér heyra sé þess þörf.

Runólfur Trausti Þórhallsson er menntaður markmannsþjálfari og mun birta vikulega pistla tengda markvörslu. Allt frá Bestu deildum karla og kvenna yfir til Meistaradeildar Evrópu.
Slapp
banner
banner